คนเราถ้ามีความผูกพัน
ย่อมนำพามาซึ่งความเจ็บปวด
เมื่อต้องจากลากันไป
ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม
ฉันเองก็ต้องเสียใจมาแล้ว
แจ็คเป็นเพื่อนที่ฉันรักมาก
เราสามารถนั่งคุยกันได้เป็นวันๆ
โดยไม่รู้สึกเบื่อ
ไม่จะเป็นเรื่องผี ที่แจ็คชอบเล่าให้ฉันฟัง
แจ็คชอบร้องเพลงดีดกีต้าให้ฟัง
จนฉันรำคาญ เมื่อก่อนเราเรียนโรงเรียนเดียวกัน
วันเสาร์อาทิตย์แจ็คก็มาขลุกอยู่ที่บ้านฉันเป็นประจำ
วันธรรมดาก็ใช่ย่อย แจ็คมาบ่อยมาก
จนฉันชินกับการเจอหน้าแจ็คเลยทีเดียว
เราชอบจับกลุ่มกันหนีเที่ยว
ตอนที่พ่อแม่ไม่อยู่บ้าน
และก็ทำให้ฉันเกือบตายมาแล้ว
แต่ก็รอดมาได้ 555 ฉันสนุกกับการเล่นด้วยกัน
จับกลุ่มคุยเฮฮา และแล้วก็มาถึงเวลาที่ฉันย้ายที่เรียนใหม่
เราสองคนเริ่มห่างกัน ด้วยระยะทาง
แต่ฉันยังนึกถึงแจ็คเสมอ
ไม่เคยลืมความผูกพันที่มีให้กัน
เมื่อมาเรียนโรงเรียนเดียวกันอีกครั้ง
เจอหน้าฉันทีไรเรียกฉัน
หมูบินอวกาศตลอดเลย
การมาเจอกันครั้งนี้
เป็นการเจอกันเพียงช่วงเวลาสั้นๆ
แจ็คทิ้งฉันไปแล้ว อย่างไม่มีวันกลับมา
ฉันเสียใจอยู่นานมาก
กว่าจะทำใจยอมรับได้
และก็นึกถึงคำที่แจ็คพูดว่า
"ใครทำอะไรฉัน แจ็คจะจัดการให้"
และทำไมแจ็คถึงทิ้งฉันไว้อย่างนี้
ในความทรงจำของฉันยังคงมีแจ็ค
ซ่อนอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง
"แจ็ค ดิษฐพงศ์ คุ้มคง "
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น