หลายคนอาจจะมองข้าม
สิ่งที่ผ่านเลยมาครั้งเก่าได้
แต่ฉันเชื่อว่าสิ่งที่ผ่านเลยมา
ก็ยังคงเป็นความทรงจำสีจาง ๆ
ที่ทุกคนนั้นซ้อนเอาไว้ในส่วนลึก
ฉันมีความทรงจำสีจาง ๆ
อยู่อย่างมากมายเลยล่ะ
วันนี้เป็นวันที่ 27 ธันวาคม 2553
เป็นเดือนสุดท้ายของปีนี้
ฉันนึกถึงสมัยที่ฉันเป็นเด็ก
ฉันอาศัยอยู่บ้านหลังเก่า
บ้านของฉันเป็นบ้านไม้
ใต้ถุนบ้านเปิดโล่ง
ไม่มีกำแพงเลย
บ้านหลังเล็กๆ นี้
ทำให้มีทั้งสุข และทุกข์
ฉันได้เรียนรู้ชีวิต
ที่ต้องรับผิดชอบต่อหน้าที่
ที่พ่อแม่ได้มอบหมายให้ทำ
อาทิเช่น หุงข้าว ตักน้ำ
กวาดบ้าน ถูบ้าน ให้ข้าวไก่
ยามว่างในวันหยุด
ก็ไปรับจ้างทำไร่บ้าง
ปิดเทอมลงมาอยู่ที่บ้านปู่
ได้เรียนรู้เรื่องงานบ้าน
และการทำอาหาร ขนม
ฉันอาศัยอยู่ในชนบท
ช่วงหน้าหนาว เป็นช่วงที่ฉันชอบที่สุด
เพราะพ่อจะทำเว้า ให้ฉันกับน้อง
ไปวิ่งเล่นในไร่มัน
ที่ถูกถอนออกไป
เหลือแต่พื้นที่ว่าง
มีเพียงกองมันไม่กี่กอง
ช่วงหน้าหนาวนี้เอง
เป็นช่วงที่ฉันมีความสุขที่สุด
และทุกวันนี้ฉันก็ยังนึกถึง
บ้านหลังเก่ากับบรรยากาศ
ที่ฉันสุดจะบรรยาย
